از همه ی دندونپزشکا متنفرم از همشون از همشوووون

و من خیلی افیونی امید شدم

‏از بدترین اعتیادها، اعتیاد به امید است. مدام پی آن می‌گردی و می‌خواهی مصرف کنی. آن‌قدر از آن می‌خوری و می‌کشی و تزریق می‌کنی تا واقعیت ناپدید شود یا زورش کم شود. چنان به آن وابسته‌ می‌شوی که هر تحقیری را قبول می‌کنی. گاهی آن‌قدر خماری که هر جنسی که جلوی تو می‌اندازند را می‌کشی.

-از یه جایی خوندم که منبعش خودش نبود-